2012 ......پایانی برای زمین ؟؟؟؟؟؟

فیلم های خوب ودیدنی کمند !

اونهایی که بتوانند چنان تاثیرگذار باشند که تا مدتها پس از دیدن فیلم هنوز ذهنت رو درگیر کنند!.......

و 2012 از این دست است . با وجودی که حدودا دو ساعته است اما اگر ذهنت رو به روش باز نگه داری ساعت ها حرف برای گفتن داره :

جدای صحنه های جذاب و بی نهایت محسور کننده ای که می تونه ذهن و احساست رو تا بی نهایت ببره و در کهکشانها به پرواز در بیاره ، نکته های ظریفی در فیلم ، بدون خودنمایی و اغراق های بیهوده و دافع چنان ناخودآگاهت رو در گیر می کنه که گاه در تعجب می مونی چه می کنند که قادر به خلق چنین دنیای باور پذیری اند ؟

 قبل از هر چیز بهتره با هم به رویکرد جدید کارگردان های غربی توجه کنیم :

شاید قرن گذشته قرن تبیعض نژاد نامیده می شد اما پدیده ای که نه تنها در 2012 که در اکثر فیلم ها و سریالها و حتی موسیقی مدرن دیده می شه پرداختن به جهان بینی فرا ملیتی است . (پدیده ای نشات گرفته از جهان بینی امریکایی که تبلورش را در دنیای هالیوود می توان دید)

وقتی می بینی تقریبا از هر گوشه ی دنیا و از هر نژادی نماینده ای در فیلم خودنمایی می کنه ، به این نتیجه می رسی که شاید در عصر دنیا وطنی نفس می کشی پس خواهی نخواهی عضوی از دهکده بزرگ جهانی هستی .

آیا وقتی یه چشم بادومی ( کره ای ، چینی ، ژاپنی) یه هندی ، یه روس یا یه عرب فیلمی رو تماشا کنه که نماینده ای از نژاد خودش در کنار امریکایی اروپایی و ... قرار گرفته، راحت تر با شخصیت ها همذات پنداری نمی کنه و در نتیجه فیلم براش باورپذیر تر نخواهد بود ؟

به علاوه مگر نه اینکه سبک موزیک هندی ، عربی یا اسپانیش الان هالیوودی ها رو هم در گیر کرده؟

حالا ملت مسلمان و انقلابی، 30 سال فقط فریاد "اتحدوا اتحدوا " سر بده !

و چه خنده دار که وحدتمون فقط شامل ( ایها المسلمون ) می شه آخه این مسلمون بیچاره چه کرده که باید این همه دشمن داشته باشه و در مقابلشون مجبور به اتحاد ؟؟؟؟؟؟؟

 

خوشبختانه 2012 اونقدر نکته و مسئله داره که هر جا بحث به یاس و ناامیدی از خودمون کشید ، می شه مبحث رو عوض کرد:

اما از دیگر ظرائفی که باعث دلبری این فیلم می شه بیدار کردن یه جور حس نوستالژیک و ناشناخته است که از دوران کودکی در ناخود آگاهت خونه کرده ! ..... اشاره های نمادین به قصه های دینی و مذهبی !

گوشه ای از خاطرات نه تنها من و توی مسلمون که تمام بر و بچه های یهودی و مسیحی و..... به نوعی با قصه های دینی و مذهبی عجین شده . پس چه جالب اگر قصه گو دستت رو بگیره و با اشاره به تصاویر  ذهنت رو بکشونه به دنیای اون قصه ها تا کودک درون من و توی بیننده پس از رمز گشایی با شعف فریاد بزنه : خودشه ....! می بینی مثل قصه نوح !

یا ذهن جستجو گرت بره برسه تا سوره های تکویر ، انفطار یا واقعه ی قران خودمون .

آیا این تصاویر اونقدر تکان دهنده و محسور کننده نیست که گوشه ای از عظمت آیه ها رو پیش چشمت بکشه ؟

وآیا این ها همه بیشتر تو رو مفتون نمی کنه ؟

چطور می شه به ناخود آگاه کسی نفوذ کرد جز اینکه فصل مشترکی با او پیدا کنی ؟

و چه فصل مشترکی موثر تر از انچه که جزئی از ناخودآگاه یک ملته ؟؟؟؟؟؟

بودن یا نبودن ، رفتن یا ماندن ، مقاومت یا تسلیم ؟!

واقعا حق با کدوم دسته است اونهایی که می نشینند تا تقدیر کار خودش رو بکنه ؟

یا اونهایی که اونقدر می جنگند انقدر مبارزه می کنند تا تقدیر تازه ای برای خود رقم زنند ؟

راستی بین حرص و طمع برای دنیا و تلاش و کوشش برای زندگی چقدر فاصله است ؟ مرز میان این دو چیست ؟ 

اینکه باید در لحظه حال زندگی کرد تا چه اندازه درسته ؟!؟!

به تاریخ بشریت نگاه کن !

کدام گروه برنده نهایی اند اونها که به یه مشت خاک چسبیدند ؟ به وطن !

یا مهاجران تاریخ ؟!

2012  از اون دسته فیلم هایی است که وادارت می کنه فکر کنی و انقدر زمینه برای اندیشیدن پیش روت می گذاره که تا دلت بخواهد ذهنت درگیر باشه .

 

باشد که این افکار و این درگیری های ذهنی به فرجامی نیک بیانجامد .

 

/ 2 نظر / 11 بازدید
راوي

سلام فيلم رو نديدم هروقت ديدم نظر ميدم

محمد وحید شلتوکی

سلام متن زیبای شما رو خوندم موافقم که فیلم زیبایی است نمی دونم راجع به شخص نوسترآداموس تا کجا کنکاش کرده باشید در هرصورت من کتابی رو که راجع بهش منتشر شده چند سال پیش خوندم گفتهاش قابل تأمل هست اما نمیشه صدرصدش رو پذیرفت در هر صورت این چیزی از زیبایی نوشته شما کم نمیکنه راستش قبل از اینکه چیری بنویسم یه بار دیگه فیلم رو دیدم تا بتونم نظر درستی بدم واسه همینم کمی با تأخیر نوشتم موفق و پیروز باشید دورود و بدرود