لحظه های اکسیری

همیشه حرفایی هست که هرجایی نمیشه زد

خواب

فکر کردم چی می خوام؟

 دیدم آرامش .... آرامش اون چیزیه که اینروزها خیلی میخوامش .

گفتم  کجا می شه پیداش کرد ؟ چطور می شه بهش رسید !؟

حس کردم  شاید توی کتابهای شعر! ذن ..! یامدی تیشن !

پس رفتم هرچی کتاب از این دست بود از کتابخونه ام بیرون کشیدم و ریختم دور وبرم.

از فروغ و سهراب گرفته تا مشیری و کدکنی و.....

از تائو گرفته تا  طریقت ذن و ....

و چی شد ؟

               خوابم برد

                      اونوقت به آرامش رسیدم

                                عجیب آرامشی

 

 

|پی نوشت :    گاهی فکر می کردم این خواب عجب عنصر مزاحمیه!......

 مگه در طول عمرمون چقدر وقت داریم که نیمی از اون هم در خواب بگذره؟؟؟؟؟

    اما تو یه همچین مواقعی می بینم چه نعمتیه این خواب!!!

 

  
نویسنده : نیکی ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳٠ دی ۱۳۸۸